Menu
legendica
A+ A A-

Proces stabilizacije i pridruživanja

Proces stabilizacije i pridruživanja (PSP) je politika Evropske unije prema Zapadnom Balkanu, ustanovljena u cilju krajnjeg učlanjivanja zemalja Zapadnog Balkana u Evropsku uniju. Zemlje Zapadnog Balkana uključene su u ovo partnerstvo u cilju stabilizacije regiona i uspostavljanja slobodne trgovinske zone. PSP artikuliše zajedničke političke i ekonomske ciljeve zemalja regiona, no procjena napretka vrši se na osnovu zasluga svake države pojedinačno.
 
PSP iniciran je u junu 1999. godine i potvrđen je na Samitu u Solunu u junu 2003. - preuzimajući elemente pristupnog procesa. PSP počiva na:

  • Ugovornim odnosima (bilateralnim Sporazumima o stabilizaciji i pridruživanju);
  • Autonomnim trgovinskim mjerama;
  • Instrumentu pretpristupne podrške – IPA; i
  • Dobrosusjedskim odnosima.
Opširnije...

Istorijat PSP-a

Evropska unija je tokom devedesetih godina nastojala da pronađe odgovarajuću dugoročnu spoljnopolitičku strategiju za razvijanje političkih, ekonomskih i institucionalnih odnosa s državama Jugoistočne Europe.

U maju 1999. godine Evropska komisija je predložila usvajanje dugoročne politike Evropske unije za države regiona koje dotad nisu bile uključene u neki drugi mehanizam institucionalizacije odnosa s EU (Republiku Albaniju, Bosnu i Hercegovinu, Republiku Hrvatsku, Republiku Makedoniju i Saveznu Republiku Jugoslaviju), pod nazivom Proces stabilizacije i pridruživanja za Jugoistočnu Evropu (PSP), kojom se mijenja, odnosno produbljuje i nadopunjuje, dotadašnja politika prema tom dijelu Evrope. Nova politika, kao vrhunac u institucionalnom približavanju Evropskoj uniji, predviđa zaključivanje sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju, kojim države stiču status pridružene članice Evropske unije, status identičan onom koji su prijašnje države kandidati za punopravno članstvo u EU stekle stupanjem na snagu njihovih sporazuma o pridruživanju. Uz ostvarenu mogućnost napredovanja prema članstvu u EU, ova nova vrsta ugovornog odnosa s EU ima za cilj stabilizaciju država Jugoistočne Evrope putem:

  1. njihovog pridruživanja evropskoj integraciji,
  2. razvoja postojećih ekonomskih i trgovinskih odnosa s EU i između tih država,
  3. povećane pomoći za demokratizaciju, razvoj civilnog društva, obrazovanje i izgradnju institucija,
  4. korištenja mogućnosti za saradnju u raznim područjima, uključujući pravosuđe i unutrašnje poslove, i
  5. razvoja političkog dijaloga, uključujući politički dijalog na regionalnoj osnovi.

S obzirom na velike razlike između pojedinih država, predviđeno je da sporazumi o stabilizaciji i pridruživanju, uprkos identičnoj osnovnoj strukturi, budu vrlo precizno prilagođeni političkim, ekonomskim i drugim okolnostima u svakoj pojedinoj zemlji.

Na sastanku Evropskog savjeta u Kelnu, od 3. do 4. juna 1999. godine, potvrđena je spremnost Evropske unije za pružanje ohrabrenja državama Jugoistočne Evrope za potpunu integraciju u njene strukture i članstvo u EU na osnovu Ugovora o Evropskoj uniji i ispunjavanja kriterijuma utvrđenih na Evropskom savjetu u Kopenhagenu u junu 1993. godine i Evropskom savjetu u Madridu 1995. godine. Evropski savjet je na sastanku u Santa Maria da Feiri, od 19. do 20. juna 2000. godine, otišao i korak dalje zaključivši da su sve države uključene u Proces stabilizacije i pridruživanja potencijalni kandidati za članstvo u EU, kao i da je cilj EU što potpunija integracija država Jugoistočne Evrope u političku i ekonomsku maticu Evrope.

Na Zagrebačkom sastanku na vrhu, održanom 24. novembra 2000. godine, na kome su se okupili predsjednici država ili vlada članica EU i država obuhvaćenih PSP-om, zajednički je potvrđeno da je PSP put koji vodi prema članstvu u Evropskoj uniji.

Evropski savjet je usvojio "Solunski program za Zapadni Balkan: Kretanje prema Evropskoj integraciji" (Solunska agenda), u Solunu 21. juna 2003, kojim je predviđeno uvođenje čitavog niza novih instrumenata i oblika saradnje između EU i PSP država zasnovanih na instrumentima i iskustvima iz procesa proširenja.

Proces stabilizacije i pridruživanja od samog početka je imao za cilj da bude instrument koji će državama iz regiona pomoći da izgrade i održe stabilne demokratske institucije, osigura vladavinu prava i stvori održive, otvorene i napredne ekonomije. PSP je i bilateralni i regionalni proces, koji uspostavlja veze između svake pojedine države i EU i podstiče regionalnu saradnju među državama PSP-a, ali i njihovu saradnju sa susjedima. Posebnu ulogu u tome ima i Pakt o stabilnosti za Jugoistočnu Evropu, kao pomoćni i dopunski mehanizam za stabilnost regiona. To se posebno ogleda kroz pojačane kontakte i redovne konsultacije Evropskog savjeta, Pakta o stabilnosti i država regiona. PSP ima fleksibilne instrumente, prilagodljive potrebama i posebnim uslovima svake zemlje, kako bi se omogućio napredak brzinom usklađenom sa sposobnostima pojedine zemlje da ispuni predviđene obaveze.

Opširnije...

Osnovna obilježja PSP-a

Jednaki uslovi za sve - Sve države PSP-a moraju ispuniti iste uslove ako se žele približavati Evropskoj uniji. Radi se o postojanju stabilnih demokratskih institucija, vladavini prava, poštovanju i zaštiti ljudskih prava, poštovanju i zaštiti prava manjina, regionalnoj saradnji i izgradnji tržišne ekonomije. Uz to, Republika Hrvatska, Bosna i Hercegovina i Srbija i Crna Gora moraju ispuniti i obaveze preuzete Dejtonskim, odnosno Erdutskim sporazumima, kao i odlukama Savjeta za sprovođenje mira (engl. Peace Implementation Council - PIC).

Jasna perspektiva članstva u EU - U završnom dokumentu Solunskog sastanka na vrhu u junu 2003. godine jasno je naglašena perspektiva punopravnog članstva za države Zapadnog Balkana i njihova intenzivnija saradnja s EU, kako bi se i u konkretnom smislu približili Proces stabilizacije i pridruživanja i proces pristupanja EU. Osnovan je multilateralni forum i uveden institut tzv. Evropskih partnerstava (dokumenata koja identifikuju područja u kojima svaka pojedina država mora uložiti dodatne napore i sprovoditi reforme). Solunskom agendom otvorena je mogućnost saradnje EU i država PSP-a na području Zajedničke vanjske i bezbjednosne politike, tako da se PSP države od tada pozivaju na pridruživanje zajedničkim izjavama i stavovima EU u okviru te politike.
Putem PSP-a EU podstiče države regiona, kao potencijalne kandidate, da nastave s napretkom u jačanju međusobnih odnosa u najrazličitijim područjima, od trgovine i investicija, preko infrastrukture, do povratka izbjeglica i borbe protiv organizovanog kriminala.

Individualni pristup - Brzina kojom se pojedina država kreće kroz različite faze PSP-a zavisi od sposobnosti svake države da preuzme i ispuni obaveze koje proizlaze iz sve bližeg pridruživanja EU. Svaka zemlja napreduje prema EU brzinom svoje sopstvene, individualne uspješnosti u ispunjavanju postavljenih uslova. Činjenica da neka država ne ispunjava postavljene uslove ne utiče na položaj drugih država.

Veliki značaj regionalne saradnje - U okviru PSP-a izrazita pažnja posvećena je regionalnoj saradnji. Dokumenti EU ističu kako regionalna saradnja nema za cilj jačanje ili ponovno stvaranje jedinstvenog prostora na području Jugoistočne Evrope. Upravo suprotno, PSP vidi saradnju sa susjedima kao podsticaj za dalji razvoj i pomoć zemlji da razvije radne metode i praksu koje su integralni dio EU članstva. Proces stabilizacije i pridruživanja stvara čvrste veze između svake države i EU i istovremeno snažno ohrabruje saradnju između država PSP-a, kao i saradnju s njihovim susjedima.

Evropska unija pažljivo prati i analizira tok Procesa stabilizacije i pridruživanja, kako bi mogla objektivno procijeniti njegove efekte i državama davati preporuke koje će im omogućiti da što brže napreduju u ispunjavanju uslova za približavanje evropskim kriterijumima i standardima.

Opširnije...

Solunska agenda

Zajedničkim usvajanjem Deklaracije, sve države su ujedno prihvatile i sadržaj dokumenta pod nazivom Solunski program za Zapadni Balkan: Kretanje prema Evropskoj integraciji (engl. Thessaloniki Agenda for the Western Balkans: Moving towards European integration) i obavezale se na njegovo sprovođenje. Ovaj program predviđa uvođenje čitavog niza novih instrumenata i oblika saradnje između EU i PSP država, zasnovanih na instrumentima i iskustvima iz procesa proširenja, ali uz određene uslove. Istovremeno, neke instrumente Procesa stabilizacije i pridruživanja koji su do sada bili rezervisani samo za naprednije države, čini dostupnim svima.

Evropsko partnerstvo – Srednjoročno najznačajniji novi instrument, zasnovan je na iskustvima Pristupnog partnerstva (engl. Accession Partnership) s državama kandidatima. Radi se o dokumentu kojim se individualno za svaku državu utvrđuju njeni kratkoročni i srednjoročni zadaci, ciljevi i prioriteti i na temelju njihovog izvršavanja se procjenjuje i napredak pojedine države. Prioriteti u Partnerstvu se utvrđuju na osnovu ocjena EK iz godišnjih Izvještaja o PSP-u, uz neformalne konsultacije s PSP državama i uzimanje u obzir kriterijuma, kopenhaških i madridskog, kao i kriterijuma specifičnih za PSP. Od PSP država očekuje se da, na osnovu preporuka iz Partnerstva, izrade svoje Akcione planove, koje će zatim izvršavati u predviđenim rokovima.

Saradnja u Zajedničkoj vanjskoj i bezbjednosnoj politici – PSP države će se pozivati na pridruživanje Izjavama, Zajedničkim stavovima i drugim odlukama u okviru Zajedničke vanjske i bezbjednosne politike EU. Takođe, razmotriće se pozivanje PSP-država na koordinacijske i "brifing" sastanke organizovane za države pristupnice i države kandidate u glavnim evropskim gradovima i sjedištima međunarodnih organizacija, kao i na sastanke Političkog i bezbjednosnog odbora ukoliko su na dnevnom redu teme iz područja sigurnosti i upravljanja kriznim situacijama u regionu.

Parlamentarna saradnja – Otvorena je mogućnost osnivanja Zajedničkih parlamentarnih odbora za stabilizaciju i pridruživanje Evropskog parlamenta sa svakim od parlamenta PSP-država, bez obzira na to ima li država sklopljen Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju, skraćeno SSP, (engl. Stabilisation and association agreement), odnosno da li je on stupio na snagu. Odbori za evropske integracije u parlamentima PSP država se podstiču na razvoj međusobnih kontakata na regionalnom nivou (u okviru npr. Regionalne konferencije Odbora za evropske integracije) i sugeriše se njihovo dalje proširenje u smjeru razvijanja odnosa s parlamentima država članica i Evropskog parlamenta.

Podrška u izgradnji institucija – predviđeno je jačanje tvininga (saradnje zaposlenih u tijelima državne uprave države kandidata s istim ili srodnim tijelima država članica EU) kao mehanizma za sprovođenje CARDS projekata, otvorena je tehnička pomoć putem TAIEX-a (Kancelarija tehničke pomoći za razmjenu informacija, engl. Technical Assisstance Information Exchange Office) za praćenje usklađivanja zakonodavstva u PSP državama s pravnom tekovinom Evropskih zajednica i pri sprovođenju zakonodavstva EU. Značajna pažnja posvećuje se osiguravanju stručne pomoći i iz država kandidata. U cilju jačanja sposobnosti državnih službenika u PSP državama, podržava se osnivanje regionalne škole ili instituta za više obrazovanje na području reforme javne uprave. Nivo saradnje zavisi od individualne sposobnosti svake države.

Otvaranje programa Zajednice – PSP državama će se otvoriti programi Zajednice (npr. na području obrazovanja, profesionalnog usavršavanja i energetike) u odgovarajućem vremenu i u zavisnosti od potreba i kapaciteta svake pojedine države.

Odobreno je povećanje budžeta za CARDS program u razdoblju od 2004. do 2006. u iznosu od najmanje 200 miliona eura. EU će, takođe, razmotriti dalju mobilizaciju sredstava Evropske investicione banke i dalje prilagođavanje podrške Zajednice PSP državama zavisno od njihovog procesa približavanja EU, pa je pozvala EK da u okviru rasprava o idućoj finansijskoj perspektivi (2007. - 2013.) razmotri moguću podršku PSP državama u cilju ostvarivanja održivog razvoja, u skladu sa iskustvom iz aktuelnog procesa proširenja.

Opširnije...

SPORAZUM O STABILIZACIJI I PRIDRUŽIVANJU IZMEĐU EU I CRNE GORE

Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju je međunarodni ugovor između države potpisnice i Evropske unije kojim je uspostavljen pravni okvir za uzajamnu saradnju i postepeno približavanje evropskim standardima. Sporazumom se regulišu obaveze zemlje budućeg kandidata za članstvo u Evropskoj uniji, prvenstveno u pogledu donošenja određenih zakona i njihove implementacije kao i ispunjenja određenih standarda u domenu kvaliteta državne uprave i kapaciteta institucija. Evropska unija sa svoje strane znatno olakšava pristup svojem tržištu kompanijama iz zemlje potpisnice, pruža tehničku i finansijsku podršku iz pristupnih fondova Unije.

Da bi Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju stupio na snagu, moraju ga ratifikovati pojedinačno sve članice Evropske unije, kao i zemlja budući kandidat.

Pregovori EU oko potpisivanja SSP-a sa Crnom Gorom počeli su u novembru 2005. Nakon sticanja nezavisnosti Crne Gore, usvojen je mandat za direktne pregovore sa Crnom Gorom u julu 2006. koji su otpočeli 26. IX 2006. i zaključeni 1. XII 2006. Sporazum je parafiran 15. III 2007, a potpisan je 15. X 2007.

Tabela ratifikacija SSP-a od strane država članica EU:

Država potpisnica
(Crna Gora)

13.XI 2007.

Evropska Unija 29.III 2010.
Austrija 4.VII 2008.
Belgija 29.III 2010.
Bugarska 30.V 2008.
Češka 19.II 2009
Danska 25.VI 2008
Estonija 22.XI 2007.
Finska 18.III 2009.
Francuska 30.VII 2009.
Grčka 4.III 2010.
Holandija 29.I 2009.
Irska 4.VI 2009.
Italija 13.X 2009.
Kipar 20.XI 2008
Letonija 17.X 2008.
Litvanija 4.III 2009.
Luksemburg 11.VI 2009.
Mađarska 14.V 2008.
Malta 11.XII 2008.
Njemačka 16.XI 2009.
Poljska 6.II 2009.
Portugal 23.IX 2008.
Rumunija 15. I 2009.
Ujedinjeno Kraljevstvo 12. I 2010.
Slovačka 29. VII 2008
Slovenija 7. II 2008.
Španija 12. III 2009.
Švedska 11. III 2009.

 

INSTITUCIONALNI OKVIR ZA SPROVOĐENJE SSP-A

Nakon okončane ratifikacije u svim državama članicama EU, Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju (SSP) s Crnom Gorom stupio je na snagu 1. V 2010. Proces potvrđivanja je trajao dvije godine i sedam mjeseci od dana potpisivanja, a u međuvremenu se primjenjivao Privremeni sporazum, koji se odnosio na trgovinu i s trgovinom povezana pitanja koja su u nadležnosti EK.

Stupanje na snagu SSP-a označilo je ulazak u novu fazu integracije, koja je formalno obavezala Crnu Goru na usklađivanje svog zakonodavstva s pravnim tekovinama EU, kao i na usklađivanje stavova i politika u svim oblastima saradnje.

Takođe, stupanjem na snagu SSP formiran je novi institucionalni okvir za saradnju između EU i Crne Gore koji je podrazumijevao uspostavljanje sljedećih zajedničkih tijela s EU:

1. Savjeta za stabilizaciju i pridruživanje, koji će nadzirati primjenu i sprovođenje SSP (čl. 119 SSP-a);
2. Odbora za stabilizaciju i pridruživanje, koji će pomagati rad Savjeta, 7 sektorskih Pododbora formiranih da prate napredak u grupisanim oblastima pravne tekovine (čl. 122 i 123 SSP-a), kao i Posebne radne grupe za reformu javne uprave; i
3. Parlamentarnog odbora za stabilizaciju i pridruživanje (čl. 125 SSP-a).

Savjet za stabilizaciju i pridruživanje:

Savjet za stabilizaciju i pridruživanje nadzire primjenu i sprovođenje SSP-a i razmatra sva druga bilateralna ili međunarodna pitanja od obostranog interesa. Savjet sačinjavaju predstavnici Savjeta EU i EK, s jedne strane, i članovi Vlade Crne Gore, s druge strane. Sjednicama Savjeta naizmjenično predsjedava predstavnik Savjeta EU i predstavnik Crne Gore. Sastanci Savjeta održavaju se jednom godišnje na ministarskom nivou. Na zahtjev jedne od strana i ukoliko se obje strane saglase, može se održati i posebna sjednica Savjeta. Sastanku može prisustvovati i predstavnik Evropske investicione banke, ukoliko su na dnevnom redu sastanka teme od interesa za tu instituciju. Takođe, Savjet može pozvati na sastanak i osobe koje nisu članovi savjeta, u cilju pružanja informacija o određenim pitanjima. Sastanci Savjeta, po pravilu, nijesu javni. Sekretarijat Savjeta sačinjavaju predstavnik Generalnog sekretarijata Savjeta EU i predstavnik Misije Crne Gore pri EU. Savjet je ovlašćen da donosi odluke u okviru SSP-a. Donijete odluke su obavezujuće za ugovorne strane, koje moraju preduzimati mjere neophodne za sprovođenje tih odluka. Savjet može davati i odgovarajuće preporuke.

Odbor za stabilizaciju i pridruživanje:

Savjetu za stabilizaciju i pridruživanje u obavljanju dužnosti pomaže Odbor za stabilizaciju i pridruživanje koji je sastavljen od predstavnika Savjeta Evropske unije i predstavnika Evropske komisije, s jedne strane, i predstavnika Vlade Crne Gore, s druge strane. Savjet za stabilizaciju i pridruživanje može prenijeti neka svoja ovlašćenja na Odbor za stabilizaciju i pridruživanje. U svom poslovniku Savjet za stabilizaciju i pridruživanje utvrđuje dužnosti Odbora za stabilizaciju i pridruživanje, koje uključuju pripremanje sastanaka Savjeta za stabilizaciju i pridruživanje, kao i način na koji će Odbor funkcionisati. Odbor za stabilizaciju i pridruživanje održava se jednom godišnje.

Sektorski Pododbori

Na osnovu člana 12 st. 2 i 3 Uredbe o Vladi Crne Gore (“Službeni list CG”, br. 80/08), Vlada Crne Gore, na sjednici od 17. V 2012. donijela Odluku o strukturi za sprovođenje Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju („Službeni list Crne Gore, br. 31/12“). Strukturu za sprovođenje Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju između Evropskih zajednica i njihovih država članica, sa jedne strane i Republike Crne Gore, sa druge strane predstavlja 7 sektorskih pododbora za stabilizaciju i pridruživanje formiranih grupisanjem odgovarajućih oblasti pravne tekovine EU:

1. Pododbor za oblast trgovine, industrije, carina i poreza1;
2. Pododbor za oblast poljoprivrede i ribarstva2;
3. Pododbor za oblast unutrašnjeg tržišta i konkurencije3;
4. Pododbor za ekonomska i finansijska pitanja i statistiku4;
5. Pododbor za oblast pravde, slobode i bezbjednosti5;
6. Pododbor za oblast inovacija, ljudskih resursa, informacionog društva i socijalne politike6; i
7. Pododbor za oblast saobraćaja, životne sredine, energetike i regionalnog razvoja7.

Posebna radna grupa za reformu javne uprave:

Vlada Crne Gore je 6. III 2014. donijela inoviranu Odluku o obrazovanju strukture za sprovođenje Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju („Službeni list Crne Gore, br. 16/14“) u interesu formiranja Posebne radne grupe za reformu javne uprave. Ključni zadaci Posebne radne grupe su usmjereni na: praćenje procesa reforme javne uprave Crne Gore, u okviru procesa pristupanja Crne Gore Evropskoj uniji, održavanje redovnih sastanaka s Evropskom komisijom u cilju praćenja postignutog stepena reforme javne uprave, te praćenje sprovođenja Strategije javne uprave 2011-2016 i Plana unutrašnje reorganizacije javnog sektora. Od svog formiranja do danas, održana su četiri sastanka Posebne grupe za reformu javne uprave, od kojih je inauguralni sastanak održan 6-7. II 2014. u Podgorici.

Parlamentarni odbor za stabilizaciju i pridruživanje (POSP):

Članom 12 Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju propisano je da se politički dijalog na parlamentarnom nivou odvija u okviru Parlamentarnog odbora za stabilizaciju i pridruživanje (POSP), dok je članom 125 propisano osnivanje POSP-a kao foruma na čijim sastancima poslanici Skupštine Crne Gore i Evropskog parlamenta razmjenjuju mišljenja, a sastaju se u vremenskim razmacima koje sami utvrđuju.

POSP je formiran nakon stupanja na snagu Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju, a Kolegijum predsjednika Skupštine Crne Gore donio je Odluku o određivanju članova Skupštine Crne Gore u Parlamentarni odbor za stabilizaciju i pridruživanje na sastanku održanom 1. VI 2010. kojom se 14 članova Skupštine Crne Gore delegira u POSP. Parlamentarni odbor Evropske unije i Crne Gore za stabilizaciju i pridruživanje sastavljen je od jednakog broja članova imenovanih od strane Evropskog parlamenta i Skupštine Crne Gore. Prvi konstitutivni sastanak POSP-a održan je u Briselu 27-28. IX 2010.

POSP se, po pravilu, sastaje dva puta godišnje, naizmjenično u Briselu ili Strazburu i Podgorici. Predsjedavajući delegacija Evropskog parlamenta i Skupštine Crne Gore kopredsjedavaju sastancima Parlamentarnog odbora u skladu sa odredbama utvrđenim njegovim Poslovnikom. POSP razmatra sve aspekte odnosa između EU i Crne Gore, a posebno primjenu Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju. Na sastancima Parlamentarnog odbora razmatra se i usvaja deklaracija sa preporukama koja se upućuje Evropskom parlamentu, Skupštini i Vladi Crne Gore, Savjetu EU i Evropskoj komisiji. U Skupštini Crne Gore formiran je i Sekretarijat u cilju pružanja tehničke i stručne podrške ovom Odboru, kao i obezbjeđivanja komunikacije sa Evropskim parlamentom.

Zajednički konsultativni odbori

U smislu političkog dijaloga sa Evropskom unijom redovno se sastaju i dva savjetodavna tijela:

  • Zajednički konsultativni odbor između Crne Gore i Evropskog ekonomskog i socijalnog komiteta (European Economic and Social Committee - EESC) je tijelo savjetodavnog karaktera sa primarnim ciljem da artikuliše interese poslodavaca, radnika, predstavnika civilnog društva i ostalih interesnih grupa u pristupnom procesu, kao i da daje preporuke Vladi CG u dijelu pregovaračkog procesa od značaja za pomenute grupe. Prvi sastanak Zajedničkog konsultativnog odbora (ZKO) između civilnog društva Crne Gore i Evropskog ekonomskog i socijalnog komiteta održan je 2. X 2012. u Briselu.
  • Zajednički konsultativni odbor Crne Gore i Komiteta regiona EU (European Union Committee of the Regions) takođe je tijelo savjetodavnog karaktera, sa zadatkom da razmatra izazove lokalnih administracija u pristupnom procesu (poput unapređenja kapaciteta lokalne samouprave za korišćenje sredstava iz pretpristupih fondova, bolje povezivanje lokalnih administracija u artikulisanju svojih interesa i sl.) i daje preporuke Vladi CG u interesu njihovog uspješnog savladavanja. Prvi sastanak Zajedničkog konsultativnog odbora između Zajednice opština Crne Gore i Komiteta regiona EU je održan 14. XI 2012. u Briselu.

 

SPORAZUMI O SARADNJI U KONTEKSTU PRISTUPANJA EVROPSKOJ UNIJI SHODNO
ČL. 15 SSP-a

U kontekstu implementacije Sporazuma o stabilizaciju i pridruživanje, a shodno čl. 15 SSP-a koji predviđa da će, nakon potpisivanja ovog Sporazuma, Crna Gora započeti pregovore sa zemljama koje su već potpisale Sporazum o stabilizaciji i pridruživanju radi zaključivanja bilateralnih konvencijao regionalnoj saradnji u cilju povećanja obima saradnje s tim zemljama. Po osnovu sporazuma zaključenih shodno čl. 15 SSP-a8, održana su do sada četiri sastanka Zajedničkih odbora:

  • I sastanak Zajedničkog odbora između Crne Gore i Republike Makedonije za primjenu Sporazuma o saradnji između Vlade Crne Gore i Vlade Republike Makedonije u kontekstu pristupanja Evropskoj uniji, održan je u Skoplju 9-10. III 2015. Teme su uključivale sprovođenje SSP-a, oblast vladavine prava, kao i poljoprivredu i životnu sredinu. 10 – 11. V 2016. održan je II sastanak Zajedničkog odbora između Crne Gore i Republike Makedonije za primjenu Sporazuma o saradnji između Vlade Crne Gore i Vlade Republike Makedonije u kontekstu pristupanja Evropskoj uniji. Predstavnici crnogorske delegacije su upoznali kolege iz Makedonije s najvažnijim aktivnostima koje se tiču poglavlja u domenu vladavine prava – 23 i 24, kao i poglavlja 14 – Saobraćajna politika i 15 - Energetika, uz poseban osvrt na postignute rezultate u pogledu zaokruživanja zakonodavnog i institucionalnog okvira, kao i jačanja administrativnih kapaciteta postojećih institucija.
  • 23-24. VII 2015. u Podgorici je održan I sastanak Zajedničkog odbora između Crne Gore i Republike Srbije za primjenu Sporazuma o saradnji između Vlade Crne Gore i Vlade Republike Srbije u kontekstu pristupanja Evropskoj uniji, koji je stupio na snagu 23. IX 2014. Na sastanku je razgovarano o dosadašnjoj i daljoj saradnji dvije države u kontekstu pristupanja EU i razmijenjena su mišljenja i iskustvo u domenu sprovođenja Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju, funkcionisanja strukture za njegovo uspješno sprovođenje i usklađivanja s pravnom tekovinom EU.
  • 15. III 2016. u Podgorici je održan I sastanak Zajedničkog odbora između Crne Gore i Republike Albanije za primjenu Sporazuma o saradnji između Vlade Crne Gore i Savjeta ministara Republike Albanije u kontekstu pristupanja Evropskoj uniji, koji je stupio na snagu 16. XII 2015. Predmet sastanka Zajedničkog odbora bilo je predstavljanje tekućih aktivnosti i budućih obaveza iz procesa pristupanja EU i, u tom kontekstu, razmatranje mogućnosti za unapređenje i konkretizaciju saradnje dvije države u ovoj oblasti. Razmijenjena su mišljenja o usklađivanju s pravnom tekovinom EU, i u tom smislu, crnogorska strana je predstavila iskustva u razvoju i sprovođenju Programa pristupanja Crne Gore EU 2016-2018, iskustva u vođenju pristupnih pregovora, kao i rezultate i planirane aktivnosti u pogledu korišćenja sredstava iz fondova EU, koji su na raspolaganju iz nacionalne i višekorisničke Ipe, kao i programa prekogranične saradnje.

 

SPROVOĐENJE SPORAZUMA O STABILIZACIJI I PRIDRUŽIVANJU U 2015.

U 2015. održano je 14 sastanaka predstavnika relevantnih institucija Crne Gore i Evropske unije na kojima je razmotren status reformi i ukupni napredak u relevantnim oblastima pravne tekovine i konstatovane obaveze u daljem toku pristupnog procesa:

 

SPROVOĐENJE SPORAZUMA O STABILIZACIJI I PRIDRUŽIVANJU U 2016.

U 2016. do sada su, u kontekstu sprovođenja Sporazuma o stabilizaciji i pridruživanju održani sledeći sastanci:

Opširnije...